The Why of My Favorites (5)


.…กลิ่นดอกส้มแห่งความทรงจำ…  คุณเคยรู้หรือไม่ว่า… ณ ช่วงเวลาใดที่เราจะได้กลิ่นหอมโชยมาของดอกส้มโอ?

คุณเคยรู้หรือไม่ ว่า ณ ช่วงเวลาใดที่เราจะได้กลิ่นหอมโชยมาของดอกส้มโอ???

ที่จริงแล้ว ในชีวิตของฉันตั้งแต่วัยเด็กมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับผลไม้ไทยที่มีชื่อเรียกที่บรรดาแม่ๆ พ่อๆ สมัยนี้ชอบเอาไปตั้งชื่อเล่นของลูกๆ กันจนถือได้ว่าเป็นชื่อยอดฮืต นั่นคือ ส้มโอ

เพราะบ้านที่ฉันอยู่ตอนเด็กนั้นใกล้กับสวนส้มโอ เวลาแม่ปอกส้มโอทีไรก็มักจะชอบเอาเปลือกของมันมาเล่นสวมเป็นหมวกบ้าง หรือไม่ก็มาเล่นเอาคั้นน้ำทำเป็นวุ้น เอามาเล่นขายของหม้อข้าวหม้อแกง และที่จำได้ไม่มีลืมเลือนก็คือ รสชาติที่หวานฉ่ำของขนมเปลือกส้มโอเชื่อมที่มีน้ำตาลเกาะเป็นเกร็ดสีขาวที่แม่มักจะทำเก็บใส่โหลเอาไว้ให้กินได้นานๆ เวลาวิ่งเล่นมาเหนื่อยๆ ก็เอามากัดกินชิ้นสองชิ้นก็ชื่นใจ ไปวิ่งเล่นต่อได้อีก… แต่…

แต่สิ่งที่เกี่ยวกับส้มโอที่ไม่เคยอยู่ในความทรงจำของฉันเมื่อตอนเด็กก็คือ…. กลิ่นหอมที่ให้ความรู้สึกผึ่งผายของดอกส้ม…  ช่วงเดือนมกราคมถึงมีนาคมของแต่ละปี เป็นช่วงฤดูแตกดอกออกใบของส้มโอ มองไปจะเห็นช่อดอกสีขาวนวลตัดกับใบรูปหัวใจสีเขียวสดใสพร่างพราวไปทั่วทั้งต้น และกลิ่นที่หอมฟุ้งของดอกส้มเหล่านี้กระจายไปในรัศมีนับสิบเมตร (ดูภาพดอกและต้นส้มใน Album ได้ค่ะ)

ฉันไม่เคยมีความทรงจำตั้งแต่ตอนเด็กเกี่ยวกับกลิ่นหอมของดอกส้มโอเลย…. จนกระทั่งมาเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2551 มานี้เอง…..!!!!

ก่อนอื่นต้องบอกพื้นหลังว่า ต้นส้มโอสามสี่ต้นในภาพที่เห็นนั้นเป็นต้นส้มโอของคนข้างบ้านที่เค้าปลูกไว้ชิดรั้วบ้าน (จะเห็นแนวต้นส้มเอนออกห่างจากรั้วเพื่อหนีเงาของต้นไทรเกาหลี -ภาพกลาง-แนวรั้วฝั่งบ้านเรานั่นเอง) ส้มโอเหล่านี้เติบโตออกดอกให้ผลมานานเกือบยี่สิบปีแล้วค่ะ เราแอบรักต้นส้มของคนข้างบ้านเหล่านี้มาก ไม่ใช่เพราะได้มีโอกาสชิมรสอันหวานฉ่ำที่เพื่อนบ้านนำมากำนันนะคะ แต่เพราะกลิ่นหอมอบอวลของดอกส้มนี้นั่นเอง…

แต่กระนั้น เราก็ยังไม่เคยจะจดจำได้ว่า ณ เมื่อใดที่เราจะได้กลิ่นโชยมาของดอกส้ม… จนกระทั่งในเช้าวันที่ 22 ของเดือน กุมภาพันธ์ 2551 ซึ่งเป็นวันที่ลูกสาวคนโตของฉันเข้าพิธีแต่งงานนั่นเอง…..

ในวันนั้น….ปรากฏว่าทั่วทั้งบริเวณบ้านหอมอบอวลด้วยกลิ่นของดอกส้มโอ ทำให้ฉันนึกในใจว่า ช่างเป็นวันที่แสนสดใสและหอมหวานเหลือเกิน ทำให้ฉันรู้สึกอิ่มใจเป็นพิเศษ และทำให้เกิดความรู้สึกผ่อนคลาย หายเศร้า (เป็นความรู้สึกอยู่ในใจส่วนลึก กำลังเศร้า…ใจหายว่าลูกกำลังจะโผบินไปจริงๆ หรือนี่???)

กลิ่นหอมของดอกส้มวันนั้น ทำให้เกิดความรู้สึกผึ่งผาย เกิดความมั่นใจว่า ลูกจะบินไปอย่างมั่นคงแข็งแกร่ง ลูกรัก… แม่ขอส่งลูกตรงนี้แล้วนะ บินไปดีๆ ล่ะ… (มีรูปเจ้าสาวให้ดูในAlbumค่ะ)

ฉันจึงรู้สึกรักส้มโอของเพื่อนบ้านทุกต้นนี้อย่างมาก เมื่ออาทิตย์ก่อนก็เพิ่งให้คนทำสวนจัดการลิดกิ่งไทรเกาหลีที่จะยื่นไปเบียดกลุ่มต้นส้มโอของเพื่อนบ้านออกเป็นแนว เพื่อเราจะได้กลิ่นหอมของดอกส้มโอทุกๆ เดือนกุมภาพันธ์ของทุกปีตลอดไปค่ะ….

This entry was posted in Health and wellness and tagged , , . Bookmark the permalink.

One Response to The Why of My Favorites (5)

  1. Vismai says:

    ในเรื่องนี้ได้กล่าวถึงไทรเกาหลีเอาไว้ ซึ่งเราได้นำมาปลูกเป็นแนวรั้วด้านข้างของบ้าน จึงได้นำรูปมาเพิ่มไว้ใน new album คลิกไปดูได้ค่ะ ไทรเกาหลีเป็นไม้ตระกูลไทร มีรากอากาศทิ้งลงดินเช่นเดียวกับไทรทั่วไป หากปลูกเดี่ยวในที่กว้างๆ ก็จะเจริญเติบโตเป็นไม้ใหญ่เช่นเดียวกับที่เราเคยเห็น ไทรย้อย ฯลฯ แต่ถ้าหากเรานำมาปลูกในพื้นที่จำกัด ดังที่เห็นในภาพ และคอยตัดแต่งไม่ให้รากเลื้อยไหลไปตามชอบ ก็สามารถรักษารูปทรงไว้ได้ค่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s