The Why of My Favorites (16)




ทะเลสาปแห่งความทรงจำ… ชอบเวิ้งน้ำสีครามที่สงบเยือกเย็นนั้นมาก

เวิ้งน้ำสีครามที่สงบและเยือกเย็นของทะเลสาปแห่งนี้ ตราตรึงอยู่ในความทรงจำจนไม่อาจจะลืมได้เลย…

ที่เห็นในภาพคือทะเลสาปน้ำกร่อย ที่มีชื่อว่า แปงกอง หรือ พันกอง
Pangong Lake ดูเหมือนว่า จะเป็นทะเลสาป น้ำกร่อยที่อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลมากติดอันดับโลกนะคะ
คือที่ประมาณ 4,350 เมตร หรือ 14,300 ฟุต มีส่วนกว้างที่สุดเพียงประมาณ 5  กิโลเมตร แต่มีความยาวถึง 134 กิโลเมตร พาดผ่านเส้นพรมแดน
สองประเทศ คือประมาณ 40% (บางแห่งว่า 25%) อยู่ในเขตประเทศอินเดีย ในแคว้น จามมูและแคชเมียร์
และอีก 60% (บางแห่งว่า 75%) อยู่ในเขตประเทศจีนค่ะ

หากใครขยันลองเสิร์ชหาจุดที่ตั้งของทะเลสาปนี้ใน google earth รับรองว่าจะไม่แปลกใจเลยว่า
ทำไมทุกคนที่ไปเห็นกับตาจึงมีอาการตื่นตาตื่นใจ และยังคงเห็นภาพนี้อยู่ในความทรงจำจนถึงขณะนี้

 

แปงกองของเรานี้ เป็นผลจากความพยายามดั้นด้นเพื่อจะไปกันให้ถึง แม้อยู่ไกลแสนไกล
ถึงแคว้น จามมูแคชเมียร์ หนทางที่ผ่านก็ดูอ้างว้างเหมือนกำลังอยู่บนพื้นผิวของดาวดวงอื่นที่ไม่ใช่
ดาวโลกไงไม่รู้ค่ะ ต้นไม่ใหญ่ๆ ไม่ต้องพูดกันเลย ไม่มีให้เห็นสักต้น พืชพันธุ์ที่มีสีเขียวก็หายากมาก
แต่ผืนน้ำสีครามที่พริ้วน้อยๆ ไปตามแรงลม และภูเขาสีครีมเทา เหมือนกองผ้าแพรไหมที่ยับย่นเป็นริ้วๆแห่งนี้กลับดูขรึมขลัง
อลังการ และข่มขวัญคนตัวน้อยๆ อย่างเราเห็นแล้วอยากจะก้มศีรษะให้ ถ้าหากใครชอบวาดภาพควรเป็นภาพสีน้ำค่ะ
จิตกรต้องมีฝีมือ ในด้านการลงสีที่แนบเนียนเป็นพิเศษ… หรือแต่…. มองอีกทีนะ…ก็เป็นภาพที่น่าจะวาดง่ายมาก
มีน้ำ ฟ้า และภูเขา เท่านั้นค่ะ ไม่มีต้นไม้ สิงสาราสัตว์อะไรให้ต้องวาดอีกเลย

วิกิพีเดียบอกว่าที่นี่ไม่มีพืชน้ำชนิดใดเลย ไม่มีปลาหรือสัตว์น้ำอื่นๆ
นอกจากประเภทมีเปลือกหุ้ม เช่น หอยบางชนิด แต่ในช่วงฤดูร้อน มีนักท่องเที่ยวได้เห็นนกน้ำประเภท
ห่านหัวลาย (Bar-headed goose ภาพล่างกลาง) และเป็ดเทวดา หรือคนอินเดียเรียก Brahmini duck (ภาพล่างซ้าย) และบริเวณรอบๆ
ทะเลก็จะมีสัตว์ป่าประเภท ล่อ หรือ kiang  (วิกีพีเดียเรียก ลาป่า) และ ตัวมาร์มัท (สัตว์ฟันแทะประเภทกระรอกแต่ตัวอ้วนใหญ่กว่า
ฝรั่งเรียกว่า Ground Hog ภาพล่างขวาสุด)… ภาพสัตว์ทั้งหมดไม่ได้ถ่ายจากบริเวณทะเลสาป สองตัวแรกได้จากเวป ส่วนตัวหลังถ่ายได้ระหว่างเส้นทางไปทะเลสาป (เป็นฝีมือถ่ายโดยซูมจากระยะไกลของคุณดวงกมลเพื่อนและหัวหน้าคณะผู้ร่วมเดินทางครั้งนี้ค่ะ…ขอขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ)

ได้ข่าวว่า ทะเลสาปแห่งนี้กำลังอยู่ระหว่างดำเนินการเพื่อเข้าอยู่ภายใต้การคุ้มครองของ
สนธิสัญญาแรมซาร์ ในฐานะที่เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำ wetland ที่มีความสำคัญติดอันดับของโลก
และหากผ่านกระบวนการได้สำเร็จ ทะเลสาปแปงกอง ก็จะได้เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำข้ามชาติแห่งแรกในเอเชียใต้
ที่อยู่ภายใต้สนธิสัญญาฉบับนี้ค่ะ

เมื่อได้เห็นแล้ว จะไม่รู้สึกเสียดายเวลาสิบกว่าชั่วโมงในการเดินทางไปและกลับจากเมืองเลห์
ลัดเลาะไปตามแนวเทือกเขาลาดัค (ระดับความสูงของเทือกเขานี้เฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ
5,000 -6,000 เมตร) อันเป็นเทือกหนึ่งในอีกหลายเทือกที่ล้วนอยู่ในอ้อมกอดของ เทือกเขาหิมาลัยที่ทอดตัวยาวเหยียด
พาดผ่าน พรมแดนหลายประเทศตั้งแต่เอเชียใต้จนถึงเอเชียตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้เลยทีเดียว

อิ่มใจ… และมีความทรงจำที่น่าเก็บถนอมเอาไว้จริงๆ ค่ะ…

และยังรู้สึกขอบคุณเพื่อนร่วมทางที่ได้ไปด้วยกัน
หากไม่มีพวกเธอ ฉันคงไม่ได้เห็นแปงกองเป็นบุญตา และคงไม่มีโอกาสมาพร่ำรำพันในวันนี้ด้วย
ขอบคุณจริงๆ ทุกคนเรยยยยยย….

This entry was posted in Travel. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s