The Why of My Favorites (19)


Long lake, Sichuan
ทะเลสาปดาล แห่งเมืองศรีนาคา ทางเหนือของอินเดีย

บึงแห่งแรกที่ประทับใจ…สำหรับคนชอบบึง

(กรุณาติดตามดูภาพใน profile นะคะ เพราะไม่สามารถ upload เข้ามาที่นี่ได้ เป็นภาพที่ได้จากวิกิพีเดีย)ไหนๆ ก็ได้เขียนถึงบึงหรือเวิ้งน้ำที่ประทับใจมาหลายแห่งแล้ว ก็คิดว่าควรเขียนถึงบึงหรือเวิ้งน้ำแห่งนี้ เพราะว่ามันเป็นบึงน้ำแห่งแรกที่ฉันประทับใจแบบตราตรึงอย่างมาก (แต่ไม่รู้ว่าเป็นแรงบันดาลใจให้กลายเป็นคนชอบบึง หรือว่าจริงๆ แล้วเป็นคนที่ชอบบึงมาแต่เกิด) บึงนี้ก็คือบึง วอลเดน หรือ Walden Pond เป็นบึงขนาดใหญ่พื้นที่กว้างถึงสองแสนห้าหมื่นตารางเมตร ลึกถึง 31 เมตร และความยาวรอบๆ ขอบบึง 2.7 กิโลเมตร อยู่ที่เมืองคองคอร์ด มลรัฐแมสซาชูเซตส์ ประเทศสหรัฐอเมริกาโน่น ฉันค้นพบบึงนี้ในห้องสมุดของมหาวิทยาลัยเมื่อเรียนอยู่ราวปีหนึ่งปีสอง ผ่านหนังสือของชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีชื่อว่า เฮนรี่ เดวิด ธอโร (Henry David Thoreau) เขียนไว้เมื่อร้อยกว่าปีมาแล้ว หลงใหลได้ปลื้มมากมาย พยายามอ่านหนังสือเล่มนี้จนจบ เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้างตอนนั้น รู้แต่ชอบบึง และชอบการที่นายคนนี้เค้าไปใช้ชีวิตอยู่ที่ริมบึงเป็นปีๆ เก็บผักหักฟืนหาปลามากินเอาเอง ไรทำนองนี้… แถมยังไม่ยอมจ่ายภาษีให้รัฐโดยรัฐบาลก็ยอมเว้นให้เค้าด้วย (หนังสือของ ธอโรที่ชื่อว่า Walden นั้น กรุณาติดตามใน profile และลิงค์ไปดูในอะเมซอน ได้ค่ะ)สมัยนั้น (หมายถึงสมัยของธอโร) ทุนนิยมกำลังเจริญงอกงาม เมืองกำลังขยายตัว ผู้คนก็ต้องต่อสู้ดิ้นรนเพื่อไปรับจ้างทำงาน (กับนายทุน) เพื่อความเจริญรุ่งเรืองของตน คุณธอโรคนนี้เค้าก็แอนตี้ อยากกลับไปใช้ชีวิตแบบดั้งเดิม ซึ่งอาการแบบที่คุณธอโรเป็นนั้นได้รับขนานนามว่าเป็นพวกนิยมการเรียนรู้ด้วยตนเอง หรือพวก Transcendentalist ซึ่งมีคนชื่อดังๆ เป็นกันเยอะตอนนั้นแถวบ้านฉันห่างไปสักไม่กี่กิโลเมตร ก็มีพื้นที่ที่เป็นบึงธรรมชาติกว้างใหญ่อยู่ ซึ่งอาจเกิดจากการขุดมาถมที่เพื่อสร้างถนนก็เป็นได้  แต่มันก็ได้กลายเป็นแหล่งที่มีไม้น้ำนกน้ำและกุ้งหอยปูปลามารวมกันอยู่ไม่น้อย ไม่มีใครสนใจบึงน้ำแห่งนี้ ช่างเงียบสงบดีจัง ฉันชอบเดินไปที่นั่น และนั่งเงียบๆ อยู่ที่ริมบึงแห่งนั้นนานๆ เป็นประจำ ชอบดูเวลาลมพัดโชยผิวน้ำเป็นระลอกน้อยๆ สะท้อนแสงตะวันที่มีสีสันแปลกตาในยามเย็น ฉันดูทุกอย่างที่บึงอย่างดื่มด่ำ ไม่เคยคิดแม้แต่จะเอาหนังสือเรียนไปนั่งอ่านที่นั่น ดูอย่างเดียว…เดวิด ธอโร ฉันยังจำชื่อนี้ได้จนถึงทุกวันนี้ เพราะเค้าเป็นคนจุดประกายความรักบึงน้ำให้แก่ฉัน แม้ว่าจนป่านนี้ฉันก็ยังไม่เคยไปสัมผัสบึงวอลเดนที่เป็นตัวจริงๆ เลยแม้สักครั้ง แต่ทว่า ฉันมีบึงวอลเดนอยู่ทุกหนทุกแห่ง และมีบึงวอลเดนอยู่ในใจ…Red heart

(ภาพที่นำมาประกอบข้างบน ขวามือเป็นภาพของบึงหรือทะเลสาปที่มีชื่อว่า Long lake เป็นทะเลสาบที่ใหญ่และอยู่สูงที่สุดของอุทยาน จิ่วไจ้โกว มณฑลเสฉวนของประเทศจีนค่ะ ส่วนภาพทางซ้ายมือจะเห็นพื้นหลังเป็นทะเลสาปดาลอันขึ้นชื่อสถานที่ตั้งของเรือนแพของเมืองศรีนาคา ประเทศอินเดีย ดังจะเห็น Houseboat เรียงรายอยู่สุดสายตา) ทั้งนี้เนื่องจากไม่มีภาพของบึงวอลเดนมาลงให้นะคะ Smile with tongue out

This entry was posted in Books. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s